Παρασκευή, 28 Δεκεμβρίου 2012

Μου είχες πει..

Μου είχες πει ότι ειμαι σημαντική για σένα
Αλήθεια ;
Θυμάμαι που είχα τύψεις Όταν σου έλεγα τα προβλήματα μου
Αλλα εσένα ούτε που σε άγγιξαν ποτε
Φίλες το λες αυτο;
Δεν μπορείς να ερχαισαι και να φεύγεις απο την ζωη μου Τόσο Απλά.
Με Έχει κουράσει
Σου Έχω μιλήσει τόσες φορές και τίποτα
Πάλι τα ίδια πάλι τα ίδια
Γιατί Και εσυ πάλι ξέρεις πως έχουν τα πράγματα Αλλα Όχι δεν σε νοιάζει.
Τόσο ασήμαντη ειμαι Πλέον για σένα;
Απλά Όταν λες κάτι μην το αλλάζεις Τόσο γρηγορα.
Μου είχες πει αν σου μιλάω ποτε τις ώρες που με γράφεις; Ή τις ώρες που με χρειάζεσαι;

δεν θυμωνω απλα μου λυπεις...

Τρίτη, 18 Δεκεμβρίου 2012

Απο τις παλιές φωτογραφίες

Κάτι παλιά άλμπουμ σκονησμενα και φθαρμένα έφεραν σήμερα στο σπίτι
Μέσα απο χιλιάδες φωτογραφίες ξεχώρισαν μερικές που ήταν η μαμα μου εφηβη και σκεφτόμουν αν ποτε είχε νιώσει σαν εμένα...θα μείνει μυστήριο όμως
Είδα και εσένα και θυμήθηκα ποσο μου λυπείς και πόσο ποναω ακόμη.
Σε είδα να την κρατάς στα χέρια σου και εισουν ευτυχησμενη τι όμορφη τι όμορφη που εισουν
Αλλα θα μου πεις ποιος δεν ειναι ομορφος οταν τον αγαπάς ;
Και Εγω σ´αγαπω οπου κι αν είσαι
Μ´ακους μακάρι να με ακουγες.
Δεν μπορούσα να θυμηθώ ούτε μια ευτυχησμενη στιγμή μαζι σου κι όμως θυμήθηκα δεν εχω ξανά νιώσει τοσο χαρούμενη και δυστυχισμενη μαζι.
Θυμήθηκα τότε που ειμουν σπίτι σου και ειμουν σην πρώτη γυμνασίου και σκεφτόμουν αν θα βγω ή οχι.προβλήματα και αυτα
Μου έλεγες για οταν εισουν εσυ στην ηλικία μου. Έρχονται τα χριστούγεννα και θέλω τοσο πολυ να έρθω άλλη μια φορα και να σου τραγουδαω χριστουγεννιάτικα και να μου πεις ότι μ´αγαπας.

Απο μια φωτογραφία τόσες σκέψεις δεν ξέρω αν προτιμώ την "αμνησία" μου με αυτα που με πονάνε ή αν θέλω να το νικηαω
Θα το νικησω ποτε αραγε ή πάντα θα με πεθαίνει;

Κυριακή, 9 Δεκεμβρίου 2012

Πόσο ακόμα;

Εδω θα μείνω Για πόσο πες μου
Τρέχω να ξεφυγω...απο ποιον;
Ίσως απο εμένα.
Φεύγω και πίσω μου μια σκιά που δεν φεύγει
Και γίνεται μορφή
Παίρνει σώμα πρόσωπο άκρα
Και με τρομάζει
Πάντα ήθελα να την διωξω
Αλλα αυτή όλο ερχόταν και πιο κοντά και άρχισε να με πνίγει
Και έβγαλε απο μέσα μου κακιά και μίσος μόνο.
Πόσο ακόμα όμως ;

Κυριακή, 2 Δεκεμβρίου 2012

Πες και ένα ευχαριστω

Με τα απο Χρόνια θα γράψω και κάτι λίγο χαρούμενο

Έχεις καθημερινά δίπλα σου άτομα που σ´αγαπανε
Μοιραζεστε σηναισθηματα και στιγμές

Αν...όμως κάτι γινόταν και έφευγαν απο την ζωή σου;
Σκέψου πως θα ήταν;

Ποτέ μην θεωρείς αυτούς γύρω σου δεδομενους
Ότι απλόχερα σου δίνει η ζωη στο περνει πολυ εύκολα
Γι αυτο αξίζει να τους πεις ένα ευχαριστώ
Γιατί Είναι κοντά σου γιατί σε κάνουν χαρούμενο γιατί νοιάζονται

Δεν ξέρεις τι θα σου φέρει η ζωη Γι αυτο Πάρε μαζί σου συνοδοιπορους...έχεις πολυ δρόμο μπροστά σου

Αγάπησε ότι έχεις
Μην ΞΕΧΝΑΣ αυτούς που σ´αγαπανε
Και να είσαι περήφανος που υπάρχουν
Καλή εβδομάδα
Και ευχαριστω :)

Σάββατο, 1 Δεκεμβρίου 2012

Στα ίδια μένω

Προσπαθώ να μην ξανά πάω Εκεί
Σε αυτή την πλευρά του εαυτού μου που με τρομάζει. Αλλα δεν τα Έχω καταφέρει ακόμη
Κάθε φορά με περισσότερο οργή
Κάθε φορά με περισσότερο πόνο


Είναι απο αυτές τις στιγμές που δεν με αναγνωρίζω.

Όταν περάσει σκέφτομαι πάλι τα ίδια γιατί;

Και φοβάμαι για αυτούς που Έχω δίπλα μου.
Μόνο θλίψη τους ειμαι.
Δεν το επιδιώκω
Απλά Είναι αυτα τα ανεξίτηλα σημάδια που δεν φεύγουν