Κυριακή, 8 Δεκεμβρίου 2013

Τελειώνει ο χρόνος

Πήρα ανάσα και χαμογέλασα ότι κι αν είναι θα περάσει λεω
Σαν να υποτίμησα την ζωή και να την προκάλεσα να με καταστρέψει....

Η ζωή σαν ψέμα και καταφύγιο ο ύπνος
Η προσωρινή μου αμνησία 
 
Και μετα καλημέρα λες καλημέρα σου λένε 
Ενα χαμόγελο πρόχειρο απομίμηση απο τα χαμόγελα τον άλλων 

Ίσως να ζήσω κάποτε..ίσως να μην προλάβω ποτέ 

Ίσως ο χρόνος μου να εχει τέλειοσει
εδω

Λίγο σκοτάδι να μην φαίνομαι λίγο ακόμα για να αντέξω 

Να μην δω τις  μέρες που έρχονται 

Να μην φοβάμαι να μην πονάω

Να πετάξω 

Πέμπτη, 21 Νοεμβρίου 2013

Το λουλούδι

Μια φορά και ένα καιρό ηταν ένα αγριολούλουδο...
Ηταν όμορφο και δεν του έλειπε τίποτα σε σχέση με τα αλλα λουλούδια...ηταν ατυχο

Όλο και κάποιος σταματούσε να το θαυμάσει...αλλοι πολυ δεν ήξεραν πως να το φροντίσουν ηταν ιδιαίτερο ...άλλοι δεν το έβλεπαν καν..άλλοι του έκαναν συντροφιά και μετα το παρετουσαν...και άλλοι δεν είχαν χρονο να του δώσουν.

Ηταν όμορφο ...αλλα μέσα του μαρανωταν μέρα με την μέρα.

Μεχρι που.

Δευτέρα, 4 Νοεμβρίου 2013

Έρωτας

Παράξενο πράγμα ο έρωτας...

Είναι τόσο αφηρημένος   κι όμως όταν εισαι ερωτευμένος όλα είναι απλά 

Αυτό είναι το καλό του δεν έχει φίλο,δεν έχει χρώματα δεν...έχει όρια 
 
Και εμείς τον κρίνουμε..
Έτσι απλά!
 
Γιατί είναι διαφορετικό για τον καθένα!

Κι όμως τόσο ίδιο ταυτόχρονα 

Το μόνο που χρειάζεσαι είναι δυο χέρια να σε κρατήσουν ,δυο ψυχές και δυο καρδιές 

Αυτό αρκεί 

Έτσι είναι αγάπη μου και οποίος δεν το έχει νοιώσει...θα το νιώσει κανείς δεν γλιτώνει 

Θα σου αφήσει σημάδια...αλλα θα αξίζουν οι στιγμές 

Πέμπτη, 31 Οκτωβρίου 2013

Ελευθερία


Ότι πιο σημαντικό σε αυτή την ζωή 
Είναι η ελευθερία...
Αφήνουμε τόσους να μας την στερούν...λες και μπορούν
Γιατί είναι πιο εύκολο ν γλιτώσουμε από τις ευθύνες τον πράξεων μας και έτσι απλά να τις φορτωσουμε σε ξένα σώματα...ξένες ψυχές
 δικές μας ευθύνες...
Το τρομακτικό είναι ότι και εμείς η ίδιοι στερούμε την ελευθερία στον εαυτό μας...
Ζούμε μια ζωή 
Με πρέπει και μη 
Πετοντας τα θέλω στην άκρη με τα απωθημένα
Έτσι τα πρέπει ζουν για μας με τα μη της ντροπής 
Στην σιωπή....
Τι κάνει το παιδί με τα όνειρα; 
Αυτό πριν μάθει τις απαγορεύσεις;
Ίσως κοιμάται;
Ίσως φοβάται ;

Όταν τα ξεπεράσει όλα,ξυπνήσει και κανέναν δεν ξανά ακούσει
Τότε θα ζει
Τότε θα αναπνεύσει 

Τότε και μόνο τότε  θα είναι ελεύθερο



Τετάρτη, 23 Οκτωβρίου 2013

μυστικο

Ποτέ δεν θα στο πω... Δεν πρέπει Αλλά όπως με κοιτάς είναι σαν να ξέρεις. Ίσως ξέρεις...μην το πεις Φοβάμαι







Αλλά σε θέλω..
Θέλω την αγκάλια σου το άγγιγμα σου Έχω ανάγκη το βλέμμα σου.. Τίποτα λιγότερο τίποτα περισσότερο











Κι άλλο μυστικό...μόνο για τα βλέμματα μας και για τα δειλά στόματα μας που ποτέ δεν θα το παραδεχθούν

Παρασκευή, 4 Οκτωβρίου 2013

οργη

Ένα βάρος
Ένα φορτίο κουβαλαωΔεν ειμαι ελεύθερηΘα ειμαι ποτε;Δεν ειμαι ενοχή







Κι όμως όταν κοιτάζω στον καθρέφτη ντρέπομαι..Βλέπω ενα δολοφόνο.



Δεν νιωθω λείπει...μόνο οργήΧρόνων και χρόνωνΚακό πράγμα να κολυμπας στα νερά του θυμουΠνίγεσαι



Μην περιμένεις να καταλάβεις

Γκριζος έξω ο ουράνος
Και εσυ ψάχνεις για χρώματα
Να σου τα δείξω δεν μπορωΑφού σταμάτησα καιρονα ονειρευομαι και να ελπίζω


Σε οτι σου δείχνω μένειςδεν ψάχνεις
Μην περιμένεις να καταλάβεις
Την ψυχή μου δεν μπορεις να νιώσεις
Κι ουτε θέλω γιατι θα με πληγωσειςΓια λίγο ευτυχία τρέχωΜα παλι στην γωνια μενωαλλη μια αποτυχία
Και παλι στην διστυχια


Με τους φόβους μου κρυφτό παίζω 
και οσο μπορω απεχω
απο το ιδιο μου τον εαυτο
μα πως μπορω να φυγω
οταν ολα ειναι εδω

Παρασκευή, 27 Σεπτεμβρίου 2013

ας ζησουμε

Έλα να χορέψουμε στο δρόμο να γελάσουμε να φωναξουμε Να είμαστε ζωντανοί
Όλοι επιβιώνουν λίγοι ζουν
Δες έξω...άνθρωποι τρέχουν Έλα να κάτσουμε να τους δούμε να χαραμιζουν τα λεπτά τους
Μερικές φορές μέσα στην μέρα σταματαω και κοιταω αυτούς που είναι κοντα μου η στιγμές φεύγουν όπως και οι άνθρωποι.... Αλλα η ζωή συνεχίζεται ματιά μου γλυκά
Έλα να τραγουδήσουμε να νιώσουμε να είμαστε αληθινοί
Θέλει θάρρος σε ενα κόσμο γεμάτο ψέμα
Παμεε, θέλω να ζήσω Και οχι να παίζω κρυφτό με το αύριο
Ότι είναι να γίνει θα γίνει
Ας ονειρευτουμε ας ερωτευτουμε ας αφεθουμε

Τετάρτη, 11 Σεπτεμβρίου 2013

Τελευταία αγκαλια

Θα με πάρεις μια αγκαλία; Σε ρώτησα
Εσυ γελασες
Επεμενα να σε κοιταω...

Μου είπες ότι κάνω σαν παιδι..

Ίσως.

Αλλα δεν ζητούσα πολλα...

Μια αγκαλια.

Τώρα ξέρω την αξία που είχε.

Αφού και εσυ θα φύγεις με την σειρά σου...
Δεν πειράζει....αφου θα εισαι καλα

Αλλα πριν φύγεις παρε μια αγκαλια

Για τελευταία φορα κοροιδεψεμαι για την αγάπη που μου λυπεί

Μην με ξεχάσεις...

Κι αν χαθουμε
Θέλω να με θυμάσαι μια στο τόσο
Η έστω τις στιγμές μας...και να χαμογελας

Θα με αγκαλιασεις;

Τρίτη, 10 Σεπτεμβρίου 2013

Σε ενα βλέμμα

Σε κοίταξα κι σε ρώτησα θα μείνεις;

Μείνει μ´αρεσει να εισαι εδω
Θέλω να μου δώσεις ότι μου στέρησαν οι περαστικες σκιές,
Μια ελπίδα...
Ότι η αγάπη δεν μόνο μια λέξη..
Μπορείς ;
Πάρε με αγακαλια...φοβάμαι την μοναξιά δεν στο κρύβω.

Δεν μπορω να πω ότι σε αγαπώ...μπορω να πω ότι θέλω όμως...

Μέσα στην σιγουρια μου πνίγηκα..
Νόμιζα ότι ολα θα γινόντουσαν τόσο γρηγορα
Λάθος μου...

Δεν θέλω να δεις τι νιωθω..ίσως σε τρομάξει.


Στα είπα ολα..μέσα απο Ένα βλέμμα ...Μάλλον δεν με ακουσες...τον ήχο σκέπασε η ντροπή...

Κρίμα.

Παρασκευή, 23 Αυγούστου 2013

Θυμασαι και εσυ ;

Ξέρεις ποτε κατάλαβα ότι λείπεις;
Όταν ήμουν σε μέρη που είμασταν μαζί...και ήθελα να γυρίσω να πω "θυμάσαι τότε που..."

Αλλα κανείς δεν ήταν εκει

Όταν βλέπω παλιές φωτογραφίες και θέλω να πω δες πως είμασταν

Αλλα παλι τίποτα
Θυμάσαι τι μου είχες υποσχεθεί ;
Ότι δεν θα εφευγες...όπως τους άλλους
Κι όμως εφυγες...

Έτσι είναι...Όλοι φεύγουν....και μένουν στιγμές


Δεν μπορεις όμως να τις αγγαλιασεις...

Δεν θα ξεχάσω ποτέ αυτές τις αγγαλίες μας

Ήμουν ασφαλείς...δεν φοβόμουν τίποτα

Κρίμα...

Περνάει ο καιρός σχεδόν ενας χρόνος...

Δεν πειράζει...αρκεί να είσαι καλά

Και εγω εδω θα ενωνω τα κομμάτια...

Αλλα να το ξέρεις θα ξαναβρεθουμε..
Και θα είναι ολα όπως παλιά

Ναι;

Παρασκευή, 5 Ιουλίου 2013

Τον χρoνo κυνηγαω

Παντα με θυμάμαι να μετραω
μέρες,μήνες,χρόνια
20 μέρες 3 χρόνια και αλλα τόσα...γιατι;
Και όταν τελειώσει παλι απο την αρχή


Τι περιμενω πια ;

Δεν ξέρω


.10...9
Μετραω χωρίς να ξέρω το τελος
8...7
Εμένα ο χρόνος είναι φίλος...κι ας τον φοβάμαι
6....5
Και χαίρομαι όταν κοντευω στο τελος
4....3
Και όταν φτανω εκει
2........1

Νιώθω ακόμη πιο αδια
0

Και αρχίζω παλι το μέτρημα
10...


Όλο για κάτι θα περιμένω
Και θα μου λείπει
Αλλα θα μετραω ένα βήμα την φορά....και θα φτάσω....ίσως στο τελος ίσως στην αρχή!

Παρασκευή, 7 Ιουνίου 2013

Κενό

Πάλι άδεια έμεινα
Ένα κενό
Όσο ψέμα και να βάλω δεν γεμίζει
Είναι το μόνο αληθινό που έχω
Και γι'αυτο το αγαπώ.

Κάθε μέρα το αγκαλιαζω το φέρνω πιο κοντά μου...μεχρι να με πάρει μέσα του...

Όσο το γεμιζω τόσο αδειάζει....

Κενό Λοιπόν
Μια τρύπα....
Που παίρνει μέσα της ότι εχεις
αν εχεις!

Αν δεν εχεις παίρνει εσενα....

Πως να βγεις ;

Σάββατο, 25 Μαΐου 2013

Το αμαξι

Αδειος ο δρόμος
Πέρασα απέναντι
Καθώς άνοιξα την πόρτα
είδα ένα αμάξι να έρχεται,φαινόταν αρκετά μεγάλο για να παρασύρει και εμένα στο περασμα του.

Και ξαφνικά έμεινα ακίνητη,το μόνο που ακουγα ήταν μια φωνή που έλεγε ένα τίτλο "νεκρή"

Πέρασαν λίγες στιγμές απο το μυαλό μου,Αλλα η φωνή εκει δεν έλεγε να σταματήσει

Μέχρι που πέρασε απο δίπλα μου
Και σαν να βγήκα απο το όνειρο
Άρχισα να ακούω  να φωνάζει<< Είσαι Καλά; θα μπορούσε να σε σκοτώσει >>

Το μόνο που μου βγήκε απο τα χείλια ήταν <<νεκρή>>


(μυθοπλασία;)

Πέμπτη, 23 Μαΐου 2013

Άρρωστα βραδιά

-Είμαι άρρωστη
-Τι συμπτώματα εχεις ;
-Ποναω, χανομαι , πεθαινω
-Δηλαδή τι εχεις;
-Μου λείπει
-Αυτό δεν είναι αρρώστια





Ε τότε τι είναι;
Είναι αρρώστια και μάλιστα μεγαλη
Και το χειρότερο χωρίς θεραπεία

Ακούω τους ανθρώπους να μιλάνε για χρήμα δόξα και εξουσία
Και σκέφτομαι πόσο κενοί θα νιώθουν...και πως το κρυβουν με αυτα
Γιατί τι μέρα ο άνθρωπος ειναι αυτό που ονειρεύεται

Αλλα το βράδυ αυτο που φοβάται


Είναι ολα τόσο όμορφα με το φως του ήλιου
Όλα λάμπουν
Το βράδυ όμως;
Ούτε φως ουτε λάμψη

Μόνο σκοτάδι...


Ξέρετε εγω κοιμάμαι με ανοιχτό το φως θέλω να κράτησω λίγο φως ακόμη.
Όχι σκοτάδι Όχι άλλο αρκετό έχω μέσα μου.

Κυριακή, 19 Μαΐου 2013

σπασμενα φτερα

Να μου δώσεις τα φτερά σου ;




Για λίγο να πετάξω εκει πάνω να σε δω.


Να σου πω σε λατρευω.




Τελευταία φορα για λίγο μέσα στα σύννεφα μαζι.
Θα είμαστε μαζι ακούς.




Μην φύγεις....




Όχι μην πετάς μακρυά.



Δεν σε φτάνω



Πετάς... 



Χάνεσαι...



Ποναω ...

Θα είμασταν

Αν με ρωτήσεις...γιατί;


Θα σου πω οτι σε μισω γιατί δεν μπορω να σ´αγαπησω περισσοτερο...



Προσπαθώντας να μην χάσω εσένα...έχασα εμένα 





Γιατί βλέπεις τοσο σ´αγαπαω που τίποτα δεν λογαριασα

Γιατί θα είμασταν μαζι...




....θα είμασταν.....





Θα ειμαι.





Σάββατο, 4 Μαΐου 2013

Η μελωδια

Η μελωδία του θανάτου αυτη η καταραμενη... επιστρέφει.. μπαίνω βγαίνει μέσα μου.
Πάλι;
Τι άλλο εχει μείνει να καταστρέψει ;

Πάρε τα...Όλα
Ασε με εδω μονη με τις αναμνήσεις μου...ειναι αρκετές.

Μόνο ασε αυτη.
Αυτο ζητάω.

Γιατί με αυτη θα πάρεις και εμένα.

Κυριακή, 7 Απριλίου 2013

Να φύγω..

Θέλω να φύγω
Να φύγω μακρυά
Να χαθω.
Να πετάξω
Με τι φτερά;
Αφού μου τα έκοψαν πριν καν τα ανοίξω
Με τη δύναμη;
Αφού αδύναμη να αντεξω τα μικρά έγινα
Με τη ζωη;
Αφού η καθε ανάσα βγαίνει με δυσκολία
Με τι τέλος ;
Αφού δεν ξέρω που ήταν η αρχη

Και που;
Αφού δεν ξέρω που ειμαι

Τετάρτη, 27 Μαρτίου 2013

Έχω χαθεί


Μπροστα σκοτάδι και πίσω εφιάλτες του παρελθόντος
Και που πας;
Μπροστά τίποτα σίγουρο...
Πίσω ;
Όχι Ποτε ξανα
Πίσω ειναι το χάος
Που μέσα του χάθηκα
Και τώρα που βλέπω την έξοδο
Γιατί γυρίζω πίσω;
Θέλω απεγνωσμένα να πονεσω όπως τότε ;
Τρελό..
Όχι Όχι δεν θέλω
Κάτι με τραβάει
Ναι Αυτο ειναι
Η νοσταλγία και οι αναμνήσεις
Που ποτε δεν κατάφεραν να φύγουν.
Τις κουβαλαω...
Αλλα για πόσο;

Παρασκευή, 22 Μαρτίου 2013

Φταις.

Ανίκανη...χαζη...
Μια αποτυχία
Αυτο είσαι Αυτο.
Γιατί είσαι εδω ακόμα ;
Α ναι γιατί είσαι τοσο αποτυχημένη που ούτε αυτο δεν μπορείς να κανείς;

Και τώρα τι ;
Θα κρυψεις όλο τον πόνο σου με σημάδια.
Και το πρωι θα ντρέπεσαι πάλι
Θα ειναι αργά όμως

Γιατί νομίζεις Ότι φεύγουν απο την ζωη σου;
Κανένα δεν μπορείς να κρατήσεις
Ούτε Αυτο.
Εσυ φταις.
Το ξέρεις.
Κανείς δεν θα γυρίσει.
Κανείς δεν νοιάζεται για σένα Άκου ρε.
Και γιατί να το κανει;
Αφού δεν αξιζεις...

Και ξέρεις Κάτι σε λυπάμαι


Με λυπάμαι.

Πέμπτη, 14 Μαρτίου 2013

Καλά ειμαι....ε;


Καλά ειμαι..
Αυτο θα ακούτε μόνο
Όχι τα δάκρυα στα ματια μου δεν ειναι τίποτα.
Ούτε οι πληγές.
Ειμαι καλα αυτο δεν λέω;
Αυτός ειναι ο ρόλος μου να ειμαι καλα ε;

Και το χαμόγελο μου τεράστιο και σαν να μην έγινε τίποτα.
Καλά Καλά Όλα Τέλεια

Βλέπω το είδωλο μου στον καθρέφτη
Κλαίει;
Φωνάζει
Πεθαίνει....

Τοσο απλα φεύγει..και το μόνο που μένει ειναι ένα σημείωμα
"Κουραστικά να με πληγώνουν"

Μα πως Αφού ήταν τοσο γελαστη
Τοσο χαρούμενη... Αφού ήταν Καλά
Και η αυλαία πέφτει και όλοι χειροκροτούν την υπεροχή παράσταση της..


Και ισως αρχίζουν να νοιάζονται
Τι κριμα που ειναι αργά...

Τρίτη, 5 Μαρτίου 2013

Κατάθεση

Δηλώνω ενοχη
Δεν φοβάμαι
Το φωνάζω
Δηλώνω Ενοχη που την ζωη μου Ποτε δεν έζησα όπως ήθελα
Καλά ακούσατε
Πάντα ζούσα με τα πρέπει και τα θέλω τον άλλον
Πάντα ειμουν Εκεί για όλους
Και που κατεληξα;
Να καταδικαζω τον εαυτο μου σε ισόβια φυλακή του φόβου.
Ποιανού φόβου;
Να Ειμαι ο εαυτός μου
Ναι μαι φοβάμαι λοιπόν.

Φοβάμαι την αλήθεια μου...
Για ξέρω Ότι Πάντα χανω

Και Έχω βαρεθεί Αυτο το παιχνίδι..






Αγαπητό μου ακροατήριο όλοι εσείς που περάσετε απο την ζωη μου

Μπράβο σας μπορείτε να διασκεδάσετε γιατί κερδίσετε
Με κάνατε ένα με εσάς
Με κάνατε να πρέπει να αλλάξω
Με κάνατε να ξεχάσω την μοναδικότητα μου...

Δεν ξέρω πόσο θα κρατήσει η ποινή μου...
Αλλα θα βγω και Όταν βγω
Θα Ειμαι Εγω


Γι Αυτο μπορείτε να χαίρεστε προ το παρόν Αλλα Όχι δεν έχουμε τελιωσει

Για Πάντα ;

Οι άνθρωποι δεν ειναι άμμος που φεύγει χορεύοντας στον αέρα
Δεν πουλιά για να πετάξουν

Και τότε που ειναι;
Πως χάνονται έτσι απλα;
Ή μαλον γιατί έφυγαν;

Και τώρα τι...
Ξέρεις αυτοί που "φεύγουν"
Για κάποιο λόγο ειναι Εκεί

Όχι με το σώμα τους

Αλλα ειναι στην σιωπή που γεμίζει το δωμάτιο
Ειναι στις παλιές φωτογραφίες
Ειναι στα δάκρυα μας
Ειναι στην μουσικη
Ειναι ΠΑΝΤΟΥ




Μα δεν ειναι άδικο;
Αφού έφυγες Καλύτερα να εξαφανιζοσουν
Σαν να μην υπηρχες..

Μα τι λέω; Αν φύγεις και απο το μυαλό μου Ειμαι χαμένη
Ούτε μια στιγμη δεν θέλω να χάσω...
Τις ζω ξανα και ξανα στα όνειρα μου...
Το πρωι όμως...
Ξέρεις πως ειναι να κλεινεις τα ματια σου για να σε φέρει έστω και για λίγο την εικόνα σου πίσω
Να πιεζεις τον εαυτό σου να θυμηθεί
Να νιώσει τα Πάντα απο την αρχη
Σαν να μην Έχει σπάσει τίποτα


Και μετα η πραγματικότητα να σε χαστουκιζει με μίσος ;

Και να έχεις τους πάντες να απαιτούν
ΖΗΣΕ...
Όλοι Αυτο κάνουν
Εισαι διαφορετικός ;
Διαγραφή

Είσαι αναγκασμένος...γιατί; Γιατί έτσι
Γιατί Αυτο θεωρείτε "νορμαλ"





*Μπορει Επιτέλους κάποιος να μου πει το πως;*

Λόγια

Με αηδιαζει η κακιά των ανθρωπων
Ο τρόπος που τα λόγια βγαίνουν απο το στόμα τους.
Χωρίς να τους νοιάζει.
Χωρίς να βλέπουν τις συνέπειες
Χωρίς τύψεις...

Λένε οτι τα λόγια ειναι σαν αέρας
Εγω δεν το πιστεύω
Ένα καλό σχόλιο θα το δεις στην λάμψη τον ματιών του αλλού
Ένα αστείο θα το δεις στο χαμόγελο του αλλου
Και μια κακιά πάνω στα σημάδια στενοχωριας που του αφίσες

Ποτε δεν μπορείς να πάρεις τα λόγια σου πίσω
Τίποτα δεν φεύγει απο την μνήμη

Ειδικά εκείνα τα λόγια
Αυτα που μας πλήγωσαν
Που γκρέμισαν όλα αυτα που με κόπο φτιαχναμε
Και προσπαθούμε να τα ξεχάσουμε...
Και το λόγια που καποτε μας έδωσαν τόση ευτυχία και οδήγησαν σε απογοήτευση

Πονάνε τα λόγια περισσότερο απο τις πράξεις Μα κανείς δεν δίνει σημασία...

Ότι είπες θυμάμαι και απορώ
Γιατί Προσπαθώ να ακόμα να ξεχάσω..

Πέμπτη, 14 Φεβρουαρίου 2013

Σήμερα

Και ναι σήμερα 14 φεβρουαρίου
Μια απο τις καλύτερες μέρες για τους ερωτευμενους
Που βγαίνουν με τους αγαπημένους τους,ζουζουνιαζουν μέχρι αηδιας
Και όλα ειναι μαγικά
Απο την άλλη για τους μόνους ειναι μια δύσκολη μέρα
Θυμούνται την μοναξιά τους και ζηλεύουν τα ερωτευμενα ζευγαρακια..
Αλλα αν το σκεφτείς ειναι μόνο μια μέρα
Και τι λοιπόν
Την αγάπη σου πρέπει να την δείχνεις καθημερινά και Όχι να περιμένεις μόνο μια μέρα

Όπως και να εχει να περάσετε μια όμορφη μέρα όσο έμεινε δηλαδή

Και οσοι δεν έχετε αυτο το μοναδικό αξίζει η αναμονή
Γιατί στο τέλος θα βρείτε Αυτο που αξιζετε Καλό βράδυ :*

Δευτέρα, 11 Φεβρουαρίου 2013

Στο σκοτάδι μου

Και θα με κρίνεις που κάνω τα ίδια λαθοι.
Ενοχη για τις πράξεις μου

Πάλι τις ίδιες μαλακιες

Αλλα δεν ξέρεις...

Άντε πες μου αυτα που έχεις να μου πεις
Ότι κάνω λάθος και οτι δεν Έχω λόγους
Θα κλείσω τα αυτιά μου θα σε κοιταζω και θα "συμφωνήσω"

Μετα όμως ασε με στο σκοτάδι μου.
Να χαθω και να παίξω με τους φόβους μου.
Να σιχαθω λίγο ακόμη τον εαυτό μου.

Δεν εχω αντοχή να σου εξηγήσω δεν έχεις διάθεση να καταλάβεις

Απογοήτευση

Και πάλι σας απογοήτευσα
Το ξέρω κι ας μην μου το λέτε

Και μένα με απογοήτευσα




Ειμαι μπροστά απο τον γκρεμό...

Ένα βήμα και τέλος
Τέλος η απογοήτευση τέλος ο πόνος

Μόνο αν δεν φοβόμουν.
Τι φοβάμαι δεν ξέρω.

Ίσως πάλι το οτι θα σας απογοήτευσω.

Μα προσπαθώ αλλα ποιον τον νοιάζει Αφού δεν έχουμε αποτέλεσμα.

Και πάλι θα κλειστω στο δωμάτιο μου...να με κατηγορώ για όλα
Και να τα πληρώνω ενα ενα.

Ακόμη ένα λάθος.
Που θα χρεωθεί.

Δευτέρα, 4 Φεβρουαρίου 2013

Πως έφυγες

Μου έφυγες μέσα απο τα χέρια μου

Εγινεσ η σκόνη στις παλιές φωτογραφίες


Αφίσες αδια μια θέση δίπλα μου
Αγκαλιαζω το κενό σου
Κυνιγαω αυτα οτι αγαπάς

Κάτι μικρο
Κάτι λίγο να εχω
Σαν τρελη σε βρίσκω παντού
Σε λέξεις σε ρούχα σε πρόσωπα
ΣΕ εμένα-
Κοιτάζω τον καθρέφτη και είσαι εκει.
Μα δεν σε βλέπουν;
Αλλα σε κουβαλαω
Έχει βαρύνει η καρδιά.

Πάντα σε εκρυβα μέσα μου
Προσπαθούσα απλα να σε ξεχάσω
Να μην μιλάω για εσένα.
Θα ξεχνουσα έτσι
Αλλα εσυ τρυποσες πιο βαθιά 





Δεμένη


Γιατί να σ´αγαπω τοσο πολυ;
Και ποιος το καθορίζει;
Γιατί να δενομαι;

Φοβάμαι μακρυά σου
Θέλω το χέρι σου δίπλα στο δικο μου
Θέλω δυο λόγια...Ότι είσαι εδω
Μια αγκαλιά ειναι πολυ;

Δεν νιώθεις το ίδιο ε;
Μα νόμιζα...


Τι να κανείς;
Που όλα τα αισθήματα γίνανε αδυναμίες
Και η καθε μέρα μια πληγή
Μπορείς να τις κλίσεις;
Μπορείς
Θέλεις;
Μα γιατί να θέλεις;
Αφού δεν ειμαι αυτός ο ανεκτίμητος θησαυρός που όλοι κυνηγάνε
Γιατί να μπεις στον κόπο ;

Μιλας μιλας και ποτε δεν ρωτας








Και ο ένας γίνονται πόλοι
Ο καθένας εχει λίγο πόνο να μου δώσει Μα εχω αρκετό! Ευχαριστω