Πέμπτη, 14 Φεβρουαρίου 2013

Σήμερα

Και ναι σήμερα 14 φεβρουαρίου
Μια απο τις καλύτερες μέρες για τους ερωτευμενους
Που βγαίνουν με τους αγαπημένους τους,ζουζουνιαζουν μέχρι αηδιας
Και όλα ειναι μαγικά
Απο την άλλη για τους μόνους ειναι μια δύσκολη μέρα
Θυμούνται την μοναξιά τους και ζηλεύουν τα ερωτευμενα ζευγαρακια..
Αλλα αν το σκεφτείς ειναι μόνο μια μέρα
Και τι λοιπόν
Την αγάπη σου πρέπει να την δείχνεις καθημερινά και Όχι να περιμένεις μόνο μια μέρα

Όπως και να εχει να περάσετε μια όμορφη μέρα όσο έμεινε δηλαδή

Και οσοι δεν έχετε αυτο το μοναδικό αξίζει η αναμονή
Γιατί στο τέλος θα βρείτε Αυτο που αξιζετε Καλό βράδυ :*

Δευτέρα, 11 Φεβρουαρίου 2013

Στο σκοτάδι μου

Και θα με κρίνεις που κάνω τα ίδια λαθοι.
Ενοχη για τις πράξεις μου

Πάλι τις ίδιες μαλακιες

Αλλα δεν ξέρεις...

Άντε πες μου αυτα που έχεις να μου πεις
Ότι κάνω λάθος και οτι δεν Έχω λόγους
Θα κλείσω τα αυτιά μου θα σε κοιταζω και θα "συμφωνήσω"

Μετα όμως ασε με στο σκοτάδι μου.
Να χαθω και να παίξω με τους φόβους μου.
Να σιχαθω λίγο ακόμη τον εαυτό μου.

Δεν εχω αντοχή να σου εξηγήσω δεν έχεις διάθεση να καταλάβεις

Απογοήτευση

Και πάλι σας απογοήτευσα
Το ξέρω κι ας μην μου το λέτε

Και μένα με απογοήτευσα




Ειμαι μπροστά απο τον γκρεμό...

Ένα βήμα και τέλος
Τέλος η απογοήτευση τέλος ο πόνος

Μόνο αν δεν φοβόμουν.
Τι φοβάμαι δεν ξέρω.

Ίσως πάλι το οτι θα σας απογοήτευσω.

Μα προσπαθώ αλλα ποιον τον νοιάζει Αφού δεν έχουμε αποτέλεσμα.

Και πάλι θα κλειστω στο δωμάτιο μου...να με κατηγορώ για όλα
Και να τα πληρώνω ενα ενα.

Ακόμη ένα λάθος.
Που θα χρεωθεί.

Δευτέρα, 4 Φεβρουαρίου 2013

Πως έφυγες

Μου έφυγες μέσα απο τα χέρια μου

Εγινεσ η σκόνη στις παλιές φωτογραφίες


Αφίσες αδια μια θέση δίπλα μου
Αγκαλιαζω το κενό σου
Κυνιγαω αυτα οτι αγαπάς

Κάτι μικρο
Κάτι λίγο να εχω
Σαν τρελη σε βρίσκω παντού
Σε λέξεις σε ρούχα σε πρόσωπα
ΣΕ εμένα-
Κοιτάζω τον καθρέφτη και είσαι εκει.
Μα δεν σε βλέπουν;
Αλλα σε κουβαλαω
Έχει βαρύνει η καρδιά.

Πάντα σε εκρυβα μέσα μου
Προσπαθούσα απλα να σε ξεχάσω
Να μην μιλάω για εσένα.
Θα ξεχνουσα έτσι
Αλλα εσυ τρυποσες πιο βαθιά 





Δεμένη


Γιατί να σ´αγαπω τοσο πολυ;
Και ποιος το καθορίζει;
Γιατί να δενομαι;

Φοβάμαι μακρυά σου
Θέλω το χέρι σου δίπλα στο δικο μου
Θέλω δυο λόγια...Ότι είσαι εδω
Μια αγκαλιά ειναι πολυ;

Δεν νιώθεις το ίδιο ε;
Μα νόμιζα...


Τι να κανείς;
Που όλα τα αισθήματα γίνανε αδυναμίες
Και η καθε μέρα μια πληγή
Μπορείς να τις κλίσεις;
Μπορείς
Θέλεις;
Μα γιατί να θέλεις;
Αφού δεν ειμαι αυτός ο ανεκτίμητος θησαυρός που όλοι κυνηγάνε
Γιατί να μπεις στον κόπο ;

Μιλας μιλας και ποτε δεν ρωτας








Και ο ένας γίνονται πόλοι
Ο καθένας εχει λίγο πόνο να μου δώσει Μα εχω αρκετό! Ευχαριστω

αγαπη

Αγάπη... Τι παρεξηγημένη ένοια... Έχουμε μάθει να την αντιλαμβανόμαστε με λάθος τρόπο. Έχουμε μάθει να μην τη δεχόμαστε αν εμείς δεν "αγαπάμε" τον άλλο! Αν υπάρχει αγάπη στις μέρες μας. Όμως μερικές φορές ξεχνάμε κάτι. Ένα από τα στοιχεία της αγάπης είναι ότι δε χρειάζεται δύο άτομα για να ανθίσει. Αρκεί μόνο ένας και αυτό είναι που την κάνει τόσο ξεχωριστή και πολλές φορές να πονάει και τόσο.Κάνεις δε μπορεί να στην πάρει. Είναι δικιά σου, είναι απόκτημά σου και αν νιώσεις αγάπη -όσο σκληρή και αν είναι πολλές φορές- είσαι τυχερός που την ένιωσες, που ένιωσες το πιο όμορφο συναίσθημα και ξέρεις πως μπορείς να αγαπήσεις. Γιατί μπορεί να φαίνεται περίεργο, αλλά δε μπορούν όλοι. Μπορεί να ντραπείς για αυτή. Το έχω νιώσει και ξέρω. Όταν αγαπάς ανέχεσαι, μαθαίνεις να δέχεσαι, υπομένεις, πονάς, αισθάνεσαιπως θα μπορούσες να κάνεις τα πάντα για τον άλλο. Και όντως μπορείς. Στο άκουσμα της επιθυμίας του άλλου το μυαλό σου θολώνει και σκοπός σου πλέον είναι να τον ευχαριστήσεις. Το χρώμα της; Πολλοί λένε πως είναι το κόκκινο ή το ρόζ. Δε διαφωνώ με αυτούς απλά για μένα παίρνει την απόχρωση των ματιών που αγαπάς. Των ματιών που κοιτάς και χάνεσαι... ταξιδεύεις. Και κοιτώντας αυτά τα μάτια καταλαβαίνεις έναν από τους λόγους που τα αγάπησες. Αγάπα χωρίς φραγμούς, χωρίς καλούπια. Γιατί η αγάπη δεν έχει ούτε χρώμα, ούτε φύλο ούτε χώρο για να γεννηθεί. Έρχεται από εκεί που δεν το περιμένεις. Αγαπάς για πάντα -ευτυχώς ή δυστυχώς- . Μπορείς να το πεις, μα καλύτερα να το δείξεις. Τόση ώρα δε μιλάω για τη φιλική αγάπη. Είναι και αυτό ένα πολύ μεγάλο και σημαντικό κεφάλαιο στις ζωές όλων. Τελικά... αν μου ζητούσαν να γράψω για την αγάπη με μονο μια λέξη, θα έλεγα ένα όνομα.

αυτο το κειμενο το εχει γραψει η αγαπημενη μου Μιχαελα και ειναι πραγματικα υπεροχο