Τρίτη, 5 Μαρτίου 2013

Για Πάντα ;

Οι άνθρωποι δεν ειναι άμμος που φεύγει χορεύοντας στον αέρα
Δεν πουλιά για να πετάξουν

Και τότε που ειναι;
Πως χάνονται έτσι απλα;
Ή μαλον γιατί έφυγαν;

Και τώρα τι...
Ξέρεις αυτοί που "φεύγουν"
Για κάποιο λόγο ειναι Εκεί

Όχι με το σώμα τους

Αλλα ειναι στην σιωπή που γεμίζει το δωμάτιο
Ειναι στις παλιές φωτογραφίες
Ειναι στα δάκρυα μας
Ειναι στην μουσικη
Ειναι ΠΑΝΤΟΥ




Μα δεν ειναι άδικο;
Αφού έφυγες Καλύτερα να εξαφανιζοσουν
Σαν να μην υπηρχες..

Μα τι λέω; Αν φύγεις και απο το μυαλό μου Ειμαι χαμένη
Ούτε μια στιγμη δεν θέλω να χάσω...
Τις ζω ξανα και ξανα στα όνειρα μου...
Το πρωι όμως...
Ξέρεις πως ειναι να κλεινεις τα ματια σου για να σε φέρει έστω και για λίγο την εικόνα σου πίσω
Να πιεζεις τον εαυτό σου να θυμηθεί
Να νιώσει τα Πάντα απο την αρχη
Σαν να μην Έχει σπάσει τίποτα


Και μετα η πραγματικότητα να σε χαστουκιζει με μίσος ;

Και να έχεις τους πάντες να απαιτούν
ΖΗΣΕ...
Όλοι Αυτο κάνουν
Εισαι διαφορετικός ;
Διαγραφή

Είσαι αναγκασμένος...γιατί; Γιατί έτσι
Γιατί Αυτο θεωρείτε "νορμαλ"





*Μπορει Επιτέλους κάποιος να μου πει το πως;*

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου