Δευτέρα, 17 Νοεμβρίου 2014

Αναμονή για τους λίγους !

Σέρνομαι στο διάδρομο 
Με βήματα αργα
Σαν ετοιμοθάνατος απο σφαίρα

Οι αναπνοές μου βαθιές
Κανουν αντίλαλο στο άδειο σπιτι

Μα και εξω το ιδιο
Ανθρωποι διπλα μου παίρνανε με αγγίζουν
Και εγω δεν τους βλέπω δεν τους νιώθω 

Λίγα ηταν τα αγγίγματα που ένιωσα 
Απο αυτα τα χέρια που φτάσαν αμέσως στην ψυχη

Και ο κοσμος γύρο  μου να τρέχει 
Πως θα προλαβω; 
Δεν ταιριάζω

Κρατιέμαι απο τα όνειρα και την σκέψη
Παρεα μονη αληθινή 
Λίγα τα ατομα...πραγματική συντροφιά
Άδειο το σπιτι
Αναμονή...

Πέμπτη, 11 Σεπτεμβρίου 2014

Εμμονή

Μορφή μαγική...εξωπραγματικη
Σε κρατούσα σε ένιωθα 
Έφυγες 
Σκιά εγινες
Σκέψη μόνιμη 
Της ληθης ομορφιά
Τραγουδι που τελειώνει.
Σιωπή.
Μα αγαπη δεν ηταν
Ερωτας ισως
Μα πιο πολυ ταιριάζει
Εμμονή!

Κυριακή, 24 Αυγούστου 2014

Αναμνήσεις

Να έφερνα το χρονο πισω..
Μα δεν μπορω λυπάμαι
Σε μια αλλη ζωη μπορει
Μα σε εχω εδω μεσα μου
Κι ας μην το ξέρεις
Αναμνήσεις,στιγμές
Που με κανουν ευτυχισμένη ή δυστιχισμενη
Αν θα της εδιωχνα;
Ποτε 

Ευτυχία ειναι να ειμαι μονη να θυμάμαι στιγμές και να γελάω
Το βραδυ να κλείνω τα ματιά και να εισαι εκει...εσυ και ολες οι στιγμές μας

Ζεις μεσα μου παντα θα ζεις

Ζέστη στο πρόσωπο μου και στο δέρμα μου,φωτιά στο τζάκι 
Και σε κοιτάω και γελάω 
Αυτο θυμάμαι αυτο θελω να θυμάμαι

Δεν μου λείπεις εισαι εδω 
Σε βλέπω σε νιώθω
Κι ας ερχεται η μερα και σε εχει μακρυά
Εγω τα βραδιά θα σου λεω καλυνυχτα

Καλυνυχτα Σοφια 

Παρασκευή, 11 Ιουλίου 2014

Αφεσου

Ούτε ηλικία ούτε φύλο ούτε χρωμα μα κυρίως ούτε λογική έχει ο έρωτας!
Τι σ´αρεσει πραγματικά στον αλλο; Μικρά πράγματα...κομμάτια του σώματος κομμάτια της ψυχής.
Σαρκικη επιθυμία! 
Γυμνά σώματα που χορεύουν στον ίδιο ρυθμό....και το ενα μαθαίνει το αλλο!
Μια ατέλειωτη ανταπόκριση σε αισθήματα.
Γυμνό σώμα και γυμνή ψυχη,εμπιστοσύνη στον δεκτή.
Χωρις όπλα εγωισμού και λογικής αφηνεσε.
Ετσι ερωτεύεσαι ετσι μαθαίνεις ετσι πληγώνεσαι!

Δευτέρα, 23 Ιουνίου 2014

Μη φοβάσαι

Δεν ζητάς απο κάποιον να νιώσει,όσο κι αν το θες!
Τα αισθητά δεν ειναι γι ανθρώπους ρίχους.
Ειναι βυθός η αγαπη!
Θες να αγάπησεις κολυμπά μεσα της.
Μπορεί να πνίγεις στο λεω...

Μην προφυλασεσαι απο τον πόνο κανεις ετσι δεν ένιωσε.

Ανέχεσαι κι ας νιώθεις πόνο!
Για εγωισμούς δεν εχεις χρονο

Δίνεις κομμάτια σου και παιρνεις για να συμπληρώσεις τα κενά!

σε ειδα

Πέρασες γρηγορα σε ακολούθησα δεν με είδες ομως.
Το βήμα σου θλιμμένο 
Κουβαλούσες πόνο τον έβλεπα.
Αλλα αυτο σε έκανε όμορφη.
Άπιαστο ονειρο και μιας βραδιάς ο πόθος!
Έτρεμα καθώς πέρασες δίπλα μου,ελεύθερη ήσουν ενώ  εγω με χειροπέδες.
 


Συγνώμη μεγαλώνω

Μεγαλώνω Μαμα 
Κουρασμενη απο πολλαπλά χτυπήματα αλλα μεγαλώνω
Μου αρεσει να γράφω...να βλέπω τα πράγματα γύρω μου και να τα μετατραπώ σε λέξεις...
Ναι Μαμα θα ήθελα να γίνω συγγραφέας.
Να γράφω ιστορίες και ποιήματα.
Οχι απ αυτούς που κανω περίληψη τα κείμενα τους,οχι απ ολους αυτούς τους ρίχους και δήθεν. Δεν με μεγαλώσες ετσι...δεν ειμαι ετσι.
Θελω τα παιδια να διαβάζουν τα κείμενα μου και να ξεφεύγουν και οχι να τους περιορίζουν κόβοντας τους τα φτερά της φαντασίας . Να με αγαπήσουν και να με μάθουν μεσα απο αυτα και οχι να με μισούν για ολα αυτα που αναγκαία περνάνε.
Αυτη ειμαι Μαμα λυπάμαι που δεν θα γίνω ποτε ισχυρή καταπατώντας τους άλλους.
Συγνώμη αλλα ειμαι ανθρωπος!

Δευτέρα, 16 Ιουνίου 2014

Στόχος

Οι νέοι ειναι απογοητευμένη λένε. Βλέπουν κακιά γύρω τους,ρατσισμό,στερεότυπα και γι αυτο ούτε αυτοί προσπαθούν να αλλάξουν.
"Ετσι ειναι η ζωη" τους μαθαίνουν να λένε οι γονείς και ο περίγυρος.

Ματαιοδοξία και προκαταλήψεις διακρίνονται εύκολα στα παιδια.
Μπαίνω στο λεωφορειο και ακουω μια γυναίκα με ψυχη. Βλέπω στο δρόμο εναν άντρα να βοηθάει. Βλέπω εναν λευκό να δουλεύει εργατικά. Βλέπω ενα μαύρο να παίζει μουσική και να δίνει χαμόγελα.

Εγω εσυ αυτοί ολοι γεννηθήκαμε μεγαλώσαμε ζήσαμε.

Ολοι έχουμε καρδιά και ψυχη. Απορίες ε; Και εγω...οι ευαίσθητη χάνονται λένε.

Παιδικό πείσμα πες το,αλλα αποφάσισα να αποδείξω το αντίθετο.

Κυριακή, 2 Μαρτίου 2014

Ψέμα

Αστείο δεν ειναι; Αυτο με εμάς τους ανθρώπους που όπου μας αγαπάνε τους παραμέλουμε και όπου μας γράφουν κολλάμε.

Παράξενο είδος είμαστε...

Γεμίζουμε την ζωή μας με ανθρώπους για να μην νιώθουμε μοναξιά και οταν χρειαζόμαστε κάποιον είμαστε μόνοι !

Μετα βέβαια κάνουμε παράπονα για την ζωή που μας δείχνουν στην τηλεόραση γιατι βλέπεις ειναι ψεύτικη...

Εσείς που μας λέτε οτι μας αγαπάτε απλα παραδέχτητε οτι είμαστε για όσο είμαστε χρήσιμη 

Και δεν βγάζω εμενα έξω απο όλο αυτο το χορο 
Ετσι ειμαι και εγω ετσι εισαι και εσυ

Τετάρτη, 26 Φεβρουαρίου 2014

Το πιο σωστό μου λάθος

Το εχεις νιώσει ποτέ;
Ενας ανθρωπος απλα να σε χαϊδεύει και εσυ να εισαι ευτυχισμένος ;

Ξέρεις τι ειναι να με κρατάς;
Οχι δεν ξέρεις...
Για σένα μπορεί να μην ειναι τιποτα αλλα για μένα ειναι όλη μου η ζωή

Κάθε μέρα ψάχνω το βλέμμα σου και θυμώνω οταν δεν ειναι σε μένα.

Μιλάμε  και εμενα φτιάχνει όλη η μέρα μου 
Ενα χαμόγελο σου ειναι αρκετό

Ίσως να νιώθεις και εσυ ετσι ίσως οχι....

Αν καμία φορά μου ξεφύγει και σου πω ποσο σ αγαπω...
Μην με κρίνεις μην φοβηθείς
Μην μ αφήσεις

Όσο περνάει ο καιρός ενα βήμα και πιο κοντα σου 
Με φοβίζει η σκιά μου 
Οταν ειναι μακρυά σου

Ίσως μια αδυναμία 
Λιγο πανω απο φιλια
Ίσως μια ιστορία
Με αγαπη και αστεία

Η πιο γλυκιά μου αμαρτία 

Σάββατο, 15 Φεβρουαρίου 2014

15/2

Δυστυχώς ο καρκίνος δεν εχει θεραπεύεται ακόμα...
Αυτή ειναι η αλήθεια 
Ειναι απαισιο να ξέρεις οτι η ζωή σου θα τελειώσει και να μην μπορεί κανεις να σε σώσει όσο και αν θέλει....

Ας μας γίνει μάθημα αυτο ομως
Γιατι η ζωή περνάει και εμεις απλα επιβιώνουμε αντί να ζούμε...

Μην μένετε στα άσχημα που ...όλα περνάνε...εμεις έχουμε την λύση για όλα...μέσα μας!

Δεν χρειάζεται να κάνετε σπουδαία πράγματα
Απλα
Μην κρατάτε κακιά δεν αξίζει...

Δώστε αγαπη όλοι την αξίζουν και ας μην την εκτιμούν 

Χαμογελάστε στους ανθρώπους ίσως χρειάζονται λίγη ελπίδα 

Δώστε μια ζέστη αγγαλια σε όσους ειναι δίπλα σας...δεν πρέπει να ξεχνάνε οτι ειναι σημαντική 

Καλημέρα λοιπόν...ίσως να μην μπορούμε να σώσουμε ακόμη την ζωή των ανθρώπων με καρκίνο αλλα μπορούμε να την κάνουμε πιο όμορφη.....

Πέμπτη, 6 Φεβρουαρίου 2014

Τραυμα

Σε νιώθω πάνω μου.
Νιώθω τα χέρια σου....


αηδιάζω...

Φοβάμαι το ξέρεις καλα...και ειναι υπέρ σου

Σε μισώ....ποτέ δεν ήξερα τι θα πει μίσος και εσύ μου έμαθες ...

Ίσως κάποιος να στο έμαθε και εσένα...δεν ξέρω αν πρέπει να κατηγόρησω εσένα....μπορεί να φταίω εγω...

Εγω φταίω...αυτο λεω
Φοβάμαι μονο που σε φέρνω στο μυαλό μου....τρέμω 

Φρίκη...ποτέ δεν νιώθω μονη παντα εισαι εκει...

Εισαι στο δρόμο εισαι στα τραγούδια εισαι μέσα μου 

Με μισώ που σε άφησα να μπεις...

Όλα αυτα σαν ψέμα...ενα παραμύθι χωρίς ευτυχισμένους ανθρώπους...ενας εφιάλτης 

Μα θα ξυπνήσω κάποτε;
Ίσως....λιγο θάρρος παραπάνω και λιγο ελπίδα...δύναμη 
 
Τότε θα ειμαι ελεύθερη 
Μονο εγω ειμαι η σωτηρία μου

Τρίτη, 14 Ιανουαρίου 2014

"Γνώση "

Συγνώμη αλλα δεν μπορω να συμβιβαστω στο δείγμα γνώμης που μου προσφέρουν.

Απο μικρή φρόντισαν να με γεμίσουν με φαντασία και κριτική σκέψη 
Τώρα θέλουν να με περιορίσουν στα θελω και τα πρέπει τους.

Μα εγω έχω γνωρίσει ενα αλλο κοσμο...που δεν μπορείτε να δείτε, με τα κολλημενα σας μυαλά 
και πως να κλειστώ σε μια σκέψη τυπική 

Σαν κασέτα να επαναλαμβάνω όςα γράφουν τα βιβλία τους...και η υποκειμενικότητα μου να φωνάζει απο καταπίεση !

Πετάμε όνειρα,σκέψεις και βάζουμε φωτιά στα μοναδικά ή διαφορετικά
Για χάρη της γνώσης; 

Πολλές φορές μου φαίνεται γελοίο που μας λένε για βασιλεία, δικτατορία και αλλα τόσα πολιτευματα λέγοντας μας να χαιρόμαστε που έχουμε δημοκρατία 
Ναι δημοκρατία...;


Μα πιο πολλοί λυπάμαι  γιατι τώρα θα μπορούσα να ειμαι έξω...να ζω!

Αλλα οχι...δεν ειναι ετσι η κοινωνία μας...η ευτυχισμένη εφηβεία ξεχασμένη αξία...

Πέμπτη, 2 Ιανουαρίου 2014

Η κούκλα

Πες το σε όλους 
Δυνατά 
Φτιάξε το ψέμα σου....

Γιατι; 
Ίσως ντροπή; ίσως φόβος;

Δεν ξέρω

Και θελω να δω οταν σε κοιτάξω αυτά θα μου πεις;

Και η αλήθεια ; 
Θα την δω στα ματιά σου
Που θυμούνται.

Που σου έλεγα οτι έχω πονέσει αρκετά.
Και εσύ με ενα χάδι μου είπες
οτι θα τα τελειώσεις όλα.

Κι άλλο ψέμα.
Θες να παίξεις μαζί μου 
Ελα ειμαι ενα αντικείμενο,δεν έχω ψυχή...σωστά;
Πέρασε όσο χρονο εχεις για πέταμα
....λιγο κουρδισε με.
Να σε ευχαριστήσω 
Και οταν τελειώσει μην μπεις στο κόπο να με κανακουρδισεις πετά με! 
Δεν εχεις ευθύνες...σπασε με...κανε χίλια κομμάτια 

Μα τι λεω αυτο το έκανες ήδη .

Τετάρτη, 1 Ιανουαρίου 2014

Ευθύνες

Ειναι άξιο απορίας αν ποτέ θα παρω αυτή  την ευθύνη...

Κάποτε θελω να με κοιτάξεις στα ματιά οταν με ρωτάς γιατι;...και εγω να σου απαντήσω χωρίς σκέψη 
Χωρίς ψέμα.

Μπορώ; 
Ίσως να μπορώ...

Το ποτέ και το πάντα ενα βήμα πιο κοντα στην τρέλα ειναι.

Ειναι εύκολο να πράξεις πολλά.
Και να το παραδεχθεις; Μπορείς;

Οχι το ψέμα ειναι βόλεμα
Και μέρα με την μέρα ευχαριστίες 
Την παιδικότητα σου με δικαιολογίες 

Για να αποφύγεις την αλήθεια σου.
Μα αυτή ειναι εκεί πάντα θα ειναι εκει!