Δευτέρα, 23 Ιουνίου 2014

Μη φοβάσαι

Δεν ζητάς απο κάποιον να νιώσει,όσο κι αν το θες!
Τα αισθητά δεν ειναι γι ανθρώπους ρίχους.
Ειναι βυθός η αγαπη!
Θες να αγάπησεις κολυμπά μεσα της.
Μπορεί να πνίγεις στο λεω...

Μην προφυλασεσαι απο τον πόνο κανεις ετσι δεν ένιωσε.

Ανέχεσαι κι ας νιώθεις πόνο!
Για εγωισμούς δεν εχεις χρονο

Δίνεις κομμάτια σου και παιρνεις για να συμπληρώσεις τα κενά!

σε ειδα

Πέρασες γρηγορα σε ακολούθησα δεν με είδες ομως.
Το βήμα σου θλιμμένο 
Κουβαλούσες πόνο τον έβλεπα.
Αλλα αυτο σε έκανε όμορφη.
Άπιαστο ονειρο και μιας βραδιάς ο πόθος!
Έτρεμα καθώς πέρασες δίπλα μου,ελεύθερη ήσουν ενώ  εγω με χειροπέδες.
 


Συγνώμη μεγαλώνω

Μεγαλώνω Μαμα 
Κουρασμενη απο πολλαπλά χτυπήματα αλλα μεγαλώνω
Μου αρεσει να γράφω...να βλέπω τα πράγματα γύρω μου και να τα μετατραπώ σε λέξεις...
Ναι Μαμα θα ήθελα να γίνω συγγραφέας.
Να γράφω ιστορίες και ποιήματα.
Οχι απ αυτούς που κανω περίληψη τα κείμενα τους,οχι απ ολους αυτούς τους ρίχους και δήθεν. Δεν με μεγαλώσες ετσι...δεν ειμαι ετσι.
Θελω τα παιδια να διαβάζουν τα κείμενα μου και να ξεφεύγουν και οχι να τους περιορίζουν κόβοντας τους τα φτερά της φαντασίας . Να με αγαπήσουν και να με μάθουν μεσα απο αυτα και οχι να με μισούν για ολα αυτα που αναγκαία περνάνε.
Αυτη ειμαι Μαμα λυπάμαι που δεν θα γίνω ποτε ισχυρή καταπατώντας τους άλλους.
Συγνώμη αλλα ειμαι ανθρωπος!

Δευτέρα, 16 Ιουνίου 2014

Στόχος

Οι νέοι ειναι απογοητευμένη λένε. Βλέπουν κακιά γύρω τους,ρατσισμό,στερεότυπα και γι αυτο ούτε αυτοί προσπαθούν να αλλάξουν.
"Ετσι ειναι η ζωη" τους μαθαίνουν να λένε οι γονείς και ο περίγυρος.

Ματαιοδοξία και προκαταλήψεις διακρίνονται εύκολα στα παιδια.
Μπαίνω στο λεωφορειο και ακουω μια γυναίκα με ψυχη. Βλέπω στο δρόμο εναν άντρα να βοηθάει. Βλέπω εναν λευκό να δουλεύει εργατικά. Βλέπω ενα μαύρο να παίζει μουσική και να δίνει χαμόγελα.

Εγω εσυ αυτοί ολοι γεννηθήκαμε μεγαλώσαμε ζήσαμε.

Ολοι έχουμε καρδιά και ψυχη. Απορίες ε; Και εγω...οι ευαίσθητη χάνονται λένε.

Παιδικό πείσμα πες το,αλλα αποφάσισα να αποδείξω το αντίθετο.