Δευτέρα, 17 Νοεμβρίου 2014

Αναμονή για τους λίγους !

Σέρνομαι στο διάδρομο 
Με βήματα αργα
Σαν ετοιμοθάνατος απο σφαίρα

Οι αναπνοές μου βαθιές
Κανουν αντίλαλο στο άδειο σπιτι

Μα και εξω το ιδιο
Ανθρωποι διπλα μου παίρνανε με αγγίζουν
Και εγω δεν τους βλέπω δεν τους νιώθω 

Λίγα ηταν τα αγγίγματα που ένιωσα 
Απο αυτα τα χέρια που φτάσαν αμέσως στην ψυχη

Και ο κοσμος γύρο  μου να τρέχει 
Πως θα προλαβω; 
Δεν ταιριάζω

Κρατιέμαι απο τα όνειρα και την σκέψη
Παρεα μονη αληθινή 
Λίγα τα ατομα...πραγματική συντροφιά
Άδειο το σπιτι
Αναμονή...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου