Παρασκευή, 18 Δεκεμβρίου 2015

Ασφυξία

Αυτο το πέπλο απο γκρίζο πανω στο στήθος μου,μου μειώνει την αναπνοή
Ασφυξία 
Και λίγος πόνος
Σαν κατι να σπαει μεσα και ολα μαζι τα κομματια να σε σκίζουν για να βγουν εξω
Ισως το αιμα που επεσε απ το σωμα μου να ηταν να μοναδική αποδείξη οτι ζω ακομα
Η υπενθύμιση οτι ειμαι ενα θύμα ρουτίνας,θλίψης και μιζέριας

Πέμπτη, 29 Οκτωβρίου 2015

Κενή και άδεια

Σαν άδειο πακέτο
Που ο άνεμος έσυρε ως εδω
Κανεις δεν ρώτησε 
Πως ηρθε ; Και γιατι;
Κανεις δεν νοιάστηκε 
Το είδαν.... το προσπέρασαν ...
Το ξέχασαν

Τρίτη, 4 Αυγούστου 2015

Η υπόσχεση

μου το ειχες υποσχεθεί 
Οτι θα μεινεις 
Σαν βγαλω την μάσκα πως δεν θα φοβηθείς 
Θα αντέξεις ειπες
Αλλα βλεπεις τα λογια πετάνε και φεύγουν 
Μα το ειπες το ειδα το ακουσα
Σε εμπιστευτικά 
Σου εδωσα την ψυχη μου απλόχερα 
Εν λευκώ ..
Ισως να φοβάσαι το σκοτάδι 
Και η τρελα να σε αποκρούει 
Ισως να ηταν ολα μια φαντασίωση 
Μια επινόηση του μυαλού για να νιώσει αγαπη 
Ισως ολα τα ευχαριστω που μου ειχε πει να μπορούσες να τα μαζέψεις και να τα κανεις μια συγχώρεση 
Και τοτε ισως να ειμασταν ξανα μαζι

Τρίτη, 14 Ιουλίου 2015

Παννεληνιες


Και ολο αυτο γιατι;
Για την αποτυχία μιας στιγμής
Μια στιγμη να αναιρεί ολο τον κόπο ενός χρονου
Ολα τα δάκρυα ολη την προσπάθεια 
Μια στιγμη θα σε κρίνει 
Οχι μονο για γνώσεις που μεσα σε ενα χρονο σου έβαλαν στο κεφαλι 
Αλλα και για την κριτική Οχι βεβαια την δικη σου αλλα την δικη τους
Την "σωστή"
Γιατι βλεπεις η γνωμη σου δεν μετραει! Εισαι μικρός ανίδεος !
Ετσι λοιπον σου ανοίγουν το στομα  βάζουν λογια που αλλοι ειπαν που αλλοι πίστεψαν 
Και σε αναγκάζουν να τα κανεις δικά σου
Αυτο ηταν λοιπον για μενα οι πανελληνιες 
Και για πολλα αλλα παιδια που είδαν τα όνειρα τους να χάνονται 
Γιατι ειμαστε παιδια 
Παιδια με όρεξη για ζωη 
Τα παιδια που θα αλλαξουν τον κοσμο 
Δεν ειμαστε κόλλες και 8ψηφιοι αριθμοί 
Δεν ειμαστε βαθμοι

Πέμπτη, 26 Μαρτίου 2015

Συλλέκτης

Συλλέκτης ειμαι και εγω
Μαζεύω στιγμες
Που γίνονται χρονια
Μαζεύω ανθρώπους 
Μαζεύω αγαπη
Μαζεύω δύναμη
Και σε μια στιγμη οργής
Τα κανω ολα στάχτη
Δεν θελει πολυ ο παράδεισος απο την κόλαση
Μια ανάσα δρόμος
Μια υπερβολή
Μια τόση δα στιγμη
Τιποτα ξανα δεν θα ειναι όπως το είδες πριν

Κυριακή, 8 Φεβρουαρίου 2015

Τυφλή ευτυχία

Και οσο κι αν εχω αγαπήσει
Ενα καταλαβα 
Τα αισθηματα δεν τα μετράς
Τα δίνεις

Μην συγκρίνεις ποσά έδωσες και ποσά πηρες
Καμια αξία δεν θα εχει

Μα και μια αγκαλιά να πηρες μονο
Εισαι τυχερός

Ισως τελικα αυτο να ειναι το λαθος
Να μην βλεπουμε ποσο τυχεροί ειμαστε
Και μονο να ζητάμε
Ακατάπαυστα σαν πεινασμένα θηρία
Μα υπαρχει χειρότερο θηρίο απο τον άνθρωπο;
Αν με ρωτάς οχι
Μα δεν πειραζει
Θα τον αλλάζουμε το σάπιο κοσμο

Δευτέρα, 5 Ιανουαρίου 2015

Βήματα

Και ισως τελικα να μην ειναι γραφτό στην ζωη αυτη να περπατάμε μόνοι 
Η ζωη αυτη δεν ειναι για μας
Τα όρια μας κοψαν τα φτερά
Και ειναι ακομα μεγαλο το ταξίδι
Μας έφαγε του ονείρου η λαχτάρα 
Αυτη που μας έφτασε ως εδω
Ματια με χρωμα τρέλας και αναφιλητου
Όμοια με τα δικά μου
Ισως να περπατάμε μαζι 
Ισως...

Θα σε διώξω 
Ετσι εχω μάθει 
Να περπατάω μονη
Για να χαθω